Archiwa tagu: kościół św. Marii Magdaleny

Odc. 22. Grodzka, czyli wkraczamy na Okół.

Szesnastowieczny kronikarz Marcin Bielski tak oto opisywał Kraków: „siedzi na miejscu bardzo obronnym w równi między bagny, i nie masz do niego przystępu jedno od Kleparza, a bardzo by snadnie wodą go obwiódł. Gdy na nie z góry zwierzynieckiej pojrzy (bo stamtąd najlepiej się mu przypatrzy), jest coś podobne do lutnie okrągłością swą, a Grodzka ulica i z zamkiem jest jako szyja u lutnie właśnie. Ma też coś podobnego do orła, którego głowę reprezentuje zamek, Grodzka ulica – szyję, przedmieście zasię około niego są jako skrzydła jakie”.

O Kleparzu już było, o wodzie wokół miasta też co nieco wspominałem (i wspominać jeszcze będę), kierujemy się więc do „szyi u lutni”, czyli prowadzącej do zamku ulicy Grodzkiej.

Opuszczając Rynek, już na Grodzkiej po prawej stronie mijacie kamienicę pod numerem 3, gdzie w II połowie XVI i na początku XVII wieku mieściła się słynna drukarnia oraz księgarnia prowadzona przez Mikołaja i Jana Szarfenbergów.

402px-A-206_kamienica_Kraków_ul._Grodzka_3_MM

Następnie, tuż przed placem (właściwie dwoma placami) z linią tramwajową, przy Grodzkiej 22 zobaczycie kamienicę, w której w 1840 roku urodziła się Jadwiga Helena Misel bardziej znana jako Helena Modrzejewska.

15_big

Tuż za rodzinnym domem pięknej i genialnej XIX-wiecznej aktorki znajdują się właśnie dwa place rozdzielone ulicą Grodzką: po lewej plac Dominikański, a po prawej plac Wszystkich Świętych. Ciekawe historie z nimi związane przedstawię Wam kiedy indziej, gdy będziemy wspólnie spacerować inną trasą podczas następnej wycieczki. W dalszej części ulicy Grodzkiej zobaczycie: kamienicę „Podelwie” (nr 32) z widoczną nad portalem XIV-wieczną płaskorzeźbą lwa

78_big

oraz kamienicę „Pod Elefanty” (nr 38) z płaskorzeźbami słonia i nosorożca.

800px-Krakow_Grodzka_38_Dom_Pod_Elefanty_01_A-255

Zatrzymajcie się na chwilę przy tym ostatnim domu (zdjęcie powyżej). „Pod Elefanty” powstał z połączenia trzech innych budynków. Jednym z nich był stojący na rogu ulic Grodzkiej i Poselskiej kościół św. Piotra. Zapamiętajcie to, bo za chwilę zbliżycie się do „następcy” tego niewielkiego kościółka, który spłonął w znanym już Wam wielkim pożarze z 1455 roku, następnie po odbudowie powoli tracił swe znaczenie i pod koniec XVIII wieku został ekssekrowany (odświęcony) oraz całkowicie przebudowany. Nazwa ulicy Poselskiej oczywiście nie pochodzi od naszych posłów na Sejm, bo ci w zdecydowanej większości nie zasługują na żaden szacunek i jakąkolwiek pamięć. W sumie, na tę nazwę nie zasłużyli także ci, którym ta ulica została poświęcona. Jej nazwa pochodzi od słowa „legat”, oznaczającego legatów (posłów) papieskich, watykańskich agentów, którzy nadzorowali polski Kościół, jego finanse oraz wpływ biskupów na państwową politykę. W sumie do tej pory nic się nie zmieniło, ale to już odrębny temat.

W średniowieczu kościół św. Piotra stał przy granicy miasta. Tuż za nim wzdłuż ul. Poselskiej wznosił się mur oddzielający Kraków od osady o nazwie Okół. Osada ta oddzielała Kraków od królewskiego Wawelu, ale w przeciwieństwie do Kleparza, czy Kazimierza nigdy nie otrzymała praw miejskich, a przynajmniej nie zachowały się dokumenty o tym świadczące. Okół już od XIV wieku był stopniowo wchłaniany przez Miasto Stołeczne.

Po drugiej stronie ulicy Grodzkiej, po przekątnej od byłego kościoła świetnego Piotra, w kamienicy pod numerem 39 mieściła się pracownia Wita Stwosza.

Trochę dalej znajdziecie dwa duże budynki należące obecnie do Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pierwszy (nr 52), stojący tuż obok wielkiego kościoła, o którym za chwilę, to Collegium Broscianum.

1280px-Collegium_Broscianum

Nazwa ta pochodzi od nazwiska Jana Brożka (Joannes Broscius), siedemnastowiecznego profesora i rektora Akademii Krakowskiej. Budynek powstał na przełomie XVI i XVII wieku i przez ponad 170 lat należał do Jezuitów. W 1623 roku umieszczono w nim nowo powstałe Kolegium Jezuickie. Po kasacie zakonu w 1773 roku, mieściły się tam: dom księży emerytów, seminarium nauczycielskie, siedziba zakonu cystersów, magazyny wojskowe, Senat Wolnego Miasta Krakowa. Po upadku Rzeczypospolitej Krakowskiej (1846) aż do 1971 roku, kiedy budynki przekazano „Jagiellonce”, mieściły się tu sądy różnych instancji poczynając od Cesarsko-Królewskiego Sądu Krajowego Wyższego, na Sądzie Wojewódzkim kończąc.

Drugi (nr 53), narożny, mieszczący się naprzeciwko, stoi na miejscu hali i placu targowego z przełomu XIII i XIV wieku.

1280px-Kraków_-_Collegium_Iuridicum_01

Podobnie jak kamienica „Pod Elefanty” składa się z połączonych ze sobą i przebudowanych dwóch innych kamienic i także przy nim stał kościół. Dwie kamienice wybudowane tam w drugiej połowie XIV wieku należące do Sędziwoja z Szubina oraz Mikołaja i Niemierzy z Irządza zostały odkupione na początku XV wieku przez Uniwersytet i połączone w jeden budynek. W XVII wieku wnętrze Collegium Iuridicum, bo taką nazwę i taką funkcję mu nadano, przebudowano. Odtąd znajduje się tam piękny arkadowy dziedziniec, ale na całym budynku zobaczycie wiele elementów gotyckich. Obecnie to siedziba Instytutu Historii Sztuki oraz, jak sama nazwa wskazuje – prawników (Zakład Postępowania Cywilnego i Katedra Prawa Pracy).

Jak wspomniałem, przy Collegium Iuridicum stał kościół. Był to nieistniejący już kościół św. Marii Magdaleny. Ta niewielka świątynia istniała już w XIII wieku. Wielokrotnie płonęła, w tym, oczywiście w 1455 roku. Coraz bardziej zrujnowany budynek na początku XIX wieku zburzono. Pamiątką po nim jest nazwa placu przylegającego do Collegium Iuridicum, łączącego ulice Grodzką i Kanoniczą. Na środku placu, w postaci betonowego postumentu – opanowanego przez deskorolkarzy, zaznaczono obrys kościoła.

1280px-Kraków_-_plac_Marii_Magdaleny

Stoi tam jeszcze, delikatnie rzecz ujmując, nienajpiękniejszy pomnik Piotra Skargi. To właśnie o nim i jego kumplach – Jezuitach będzie następna opowieść.

__________________________

Fot. 1. Grodzka 3. Źródło wikipedia. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons

Fot. 2. Kamienica, ul. Grodzka 22. Źródło – wikimapia.org

Fot. 3. Herb kamienicy „Podelwie” – Źródło – wikimapia.org

Fot. 4. Kamienica „Pod Elefanty” – Źródło wikipedia. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons

Fot. 5. Collegium Broscianum, aut. Cancre. Licencja GFDL na podstawie Wikimedia Commons

Fot. 6. Collegium Iuridicum, aut. Lestat (Jan Mehlich). Licencja CC BY-SA 3.0 na podstawie Wikimedia Commons

Fot. 7. Krużganki, wnętrze Collegium Iuridicum, aut. Cancre. Licencja CC BY-SA 3.0 na podstawie Wikimedia Commons

Fot. 8. Plac Marii Magdaleny, aut. Céline from Paris, France. Licencja CC BY-SA 2.0 na podstawie Wikimedia Commons